رسالتِ مغموم

آن لحظه که بو میکشیدم،
عمر من بود
میگفتند: «عطر گل است». اما
معصیت از من بود.
- نامش سرو است به والله
باور نمیکردند.

مشتت،
رسالتی بر دوش بنفشه بود؛
من هول شدم
آنچه را که نباید، گفتم
خمیده شکفتم
مُردم.
حالا که وقتش رسیده میگویم،
کوتاهی از من بود.

صادق آتشزر