به یاد غربت آزادیور

این یادداشت بهبهانهی چهارمین جلسهی انجمن ادبی آنان، که در آن بهیاد هوشنگ آزادیور جمع آمده بودیم، تهیه شده است:

هوشنگ آزادیور، متولد هزار و سیصد و بیست و یک است و در نهم اردیبهشتماه نود و هفت مرحوم شده. حال نهم دیماه هزار و سیصد و نود و هشت است و ما جمع شدهایم تا هنرمند غریبی را بشناسیم که بهواسطهی این شناخت، او را از غربتِ غیاب درآوریم. اما اینکه هوشنگ آزادیور متولد هزار و سیصد و بیست یک است و در نهم اردیبهشتماه نود و هفت مرحوم شده، شاعر بوده، مترجم و مستندساز بوده، اینکه از ویراستاران مؤسسهی انتشارات فرانکلین بوده، و اینکه فیلمساز بوده ما را به هوشنگ آزادیور نزدیک میکند؟ با این اطلاعات میتوان به آزادیور نزدیک شد، او را دید، و با او آشنا شد و از غربت درآورد او را؟ بهنظر میرسد که برای دیدار با شاعر میبایست راهی غیراز آنچه معمول است را طی کرد. اما اگر آزادیور جدای از غربتش نباشد چه؟ اگر آزادیور خود همان غربت باشد چه میتوان کرد؟

خلوت شیشه ای کوچک من...